Journey from the Heart / Kalben Yolculuk ( EN-TR)

Whenever I travel, I always imagine experiencing adventures where I can create beautiful memories amidst new discoveries. During these journeys, I feel like a whole new world is opening up in my heart. You know how sometimes you're walking down the road and suddenly you pass through a circle that opens up; the world changes in an instant? I've had many journeys where I experienced those moments. The most beautiful of these was the ghost village.

Yolculuklara çıktığım zamanlarda, akılımdan hep, yeni bir keşifin içinde güzel anılar bırakabileceğim maceralar yaşamayı geçiriyorum. Bu yolculuklarım sırada yüreğimde yepyeni bir dünyanın kapısının aralandığını hissediyorum. Hani yolda yürürken, bir anda açılan yuvarlak bir çemberin içinden geçersiniz ya; yeryüzü bir anda değişir. İşte o anları yaşadığım bir çok yolculuklarım oldu. Bunların arasında en güzeli de hayalet köydü.

When I get behind the wheel and step on the gas, I can't even guess where I'm going, but as I travel along the roads, I stop at every beautiful view I see, taking a break to be alone with nature. Perhaps it's not my body that's moving, but my thoughts. When I set out on the road, the feeling of happiness and excitement that swells within me captivates me. When I return, I always bring back new pieces of myself.

Direkyonun başına geçip gaza bastığımda, nereye varacağımı tahmin bile edemediğim, yollardan geçerken gördüğüm her güzel manzaralarda durup, doğayla başbaşa mola veriyoruz. Belki de hareket eden bedenim değil, düşüncelerimdir. Yola çıktığımda, içimde kabaran mutluluk ve heyecan hissi, beni hapsediyor. Döndüğümde hep kendimden yeni parçalar getiriyorum.

As I wander along the roads, I sometimes talk to myself, humming along to my favorite song playing on the radio. Sometimes I experience disappointment. It saddens me that a much-praised place has nothing there, and all that remains of its old historical appearance are just stone blocks. At those moments, I love the time I spent on the road more than the place I arrived at. It's in those times, when I stop to rest, the warm tea I drink while enjoying the view of nature, the breeze blowing through my hair, and the sudden appearance of signs whose names I've never heard before—all of that makes me even happier.

Dalıp gittiğim yollarda zaman zaman kendi kendime konuşur, ve radyoda çalan çok sevdiğim şarkıya eşlik ederek, hareket ediyorum. Bazen hayal kırıklıklarına da uğruyorum. Çok met edilen yerde hiçbir şeyin olmaması ve eski tarihi görünümünden geriye sadece taş tığınlarının kalması beni üzüyor. O an vardığım yerden çok, yolda geçirdiğim zamanı seviyorum. İşte o anlarda mola verdğim yerde doğaya karşı içtiğin sıcak çay, esen rüzgarın saçlarımı savurması, ismini ilk defa duyduğum tabelaların aniden gözüme çarpması beni daha çok mutlu ediyor.

My journeys are like momentary therapy for me, a time when I'm alone with myself. And every time I set out, I experience different emotions. Even though everything I left behind remains the same when I return, I change. For me, travel is not only about getting away, but also about stories of new discoveries.

Yolculuklarım benim kendi içimde kendimle başbaşa kaldığım anlık terapi gibi oluyor. Ve ben her yola çıktığımda, farklı duygular hissine kapılıyorum. Döndüğümde bıraktığım her şey aynı kalsa da, ben değişiyorum. Yolculuk benim için uzaklaşmanın yanında yeni keşiflerin hikayelerinden ibaret oluyor.

Before I owned a car, I used to travel by bus. The moment I found my seat and sat down, the adventures would begin. You'd have a complete stranger sitting next to you. While I couldn't sleep, reviewing my past experiences, they would keep their eyes closed, as if demonstrating how to sleep. I usually sat by the window, gazing out the window and lost in thought. My real journey had begun. Until the moment the driver, taking a sharp turn at high speed, threw us slightly out of our seats.

Araba sahibi olmadığım zamanlarda gezilerimi otobüslerle yapardım. Otobüste yerine bulup, koltuğuma oturduğum an maceralar başlamış olurdu. Yanınızda hiç tanımadığınız biri oturur. Ben yaşadıklarımı gözden geçirip uyuyamazken, o sanki uyumanın nasıl yapıldığını tarif edercesine gözlerini hiç açmamaktadır. Bende hep genelde cam kenarında olup, dışarı bakarak düşüncelere dalarım. Asıl yolculuğum başlamıştır. Ta ki; şoförün hızlı girdiği keskin virajda bizi koltuklarımızdan hafif savurduğu ana kadar.

Sometimes, even a bus ride can change your life. Okay, our knees get stiff. Our necks ache. Maybe we get overwhelmed. But still, I love hitting the road.

Bazen otobüsle başladığınızda yolculukta bile hayatınız değişebiliyor. Tamam dizimiz tutuluyor. Boynumuz ağrıyor. Belki de bunalıyoruz. Ama yine de yola çıkmayı seviyorum.

A journey isn't just about getting from one place to another in your vehicle. It's about leaving your past behind and opening a new chapter in your heart. May every path you take be clear. With love...

Yolculuk aracınızla sadece bir yerden kalkıp bir yere gitmek değildir. Yaşadıklarınızı geride bırakıp, kalbinizde açacağınız yeni bir sayfadır. Çıktığınız her yolunuz açık olsun. Sevgilerimle...