A Souvenir of My Journey / Yolculuğumun Hatırası ( EN-TR)

Sometimes, on the journeys I’m about to embark on, it’s not so much the destination that interests me as the rest stops I’ll encounter along the way—the places that leave me with beautiful memories—and the sights I’ll see on the road. In those moments, just like in the song by The Jolly Boys, “Life flows on, and you’re just a passenger.” You’re behind the wheel, but on the road, you’re free in every moment. Everything you see and feel along the way stays with you.

Bazen çıkacağım yolculuklarda varacağım yerden çok; yolda karşılaşacağım ve bende güzel anılar bırakan mola durakları ve yolda gördüklerim ilgimi çekiyor. İşte o anlarda The Jolly Boys'un söylediği şarkıda olduğu gibi The Passeneger "Hayat akıyor, sen ise sadece bir yolcusun." Direksiyon başındasın ama, rotada an ve an özgürsün. Yolda gördüklerin, hissettiklerin hepsi sende kalmıştır.

I set out on my journeys just as the sun begins to illuminate the horizon. The moment I start the engine, the adventure begins for me. As I slowly leave the city’s sleepy hours behind, the sense of excitement within me begins to take shape. As I begin to pass through streets, meadows, and mountain passes, my story begins to unfold.

Güneş ufku yeni yeni aydınlatırken yolculuklara çıkarım. Motoru çalıştırdığım andan itibaren macera benim için başlamıştır. Şehrin uykulu saatlerinden ağır ağır ayrılırken içimde yatan heyecan duygusu da belirginleşmeye başlar. Sokaklardan, yaylalardan ve dağların arasından geçmeye başladıkça hikayemizde şekillenmeye başlar.

I don’t turn on the music right away at the start of a journey. First, I want to travel along the quiet roads that nature offers me. I just listen. I begin my journeys by feeling the morning’s quiet, cool air and the gentle breeze blowing through the still-sleeping landscape. As I leave the city behind, the road signs I pass by stir a subtle sense of excitement for a new journey deep within my heart.

Yolculuk başlarında hemen müzik açmam. Önce doğanın bana sunduğu sessiz yollarında ilerlemek isterim. Sadece dinlerim. Sabahın sessiz ve serin havasını henüz uyanmamış doğada hafif hafif esen rüzgarı hissederek yolculuklarıma başlarım. Şehirden dışarı çıkarken geride bıraktığım tabelalar, yeni bir yolculuğun heyacanını ince ince yüreğimde hissettiriyor.

During the journey, the destination’s time is set. But time is now in your control. You can shorten it or, if you wish, extend it. I spend my time with the deep-blue sea stretching into infinity on my right and towering mountains reaching toward the clouds on my left. Sometimes my path takes me through a village. The elderly men and women sitting in front of their two-story wooden houses are the silent witnesses of my journey.

Yolculuk sırasında gideceğiniz yerin zamanı bellidir. Ama zaman artık sizin kontrolündedir. Zamanı kısaltabilir isterseniz de uzatabilirsiniz. Sağ tarafımda sonsuzluğa uzanan masmavi deniz, sol tarafında bulutlara uzanan yüksek dağlar eşiliğinde zamanımı tüketirim. Bazen yolum bir köyden geçer. İki katlı ahşap evlerinin önünde oturan yaşlı amcalar ve yaşlı teyzeler, benim yolculuğumun sessiz tanıklarıdır.

One of the best moments of my road trips is when I make impromptu stops. Whenever I round a sharp bend and a stunning natural landscape suddenly comes into view, it immediately makes me pull over. I pull over to the side of the road and take in the beautiful scenery. If I’m feeling tired, I pull out the table and chairs from my car and sit there, gazing at the view for a long time. The engine has fallen silent. Nature suddenly grows quiet.

Aracımla yolculuk sırasında zamanın en güzel anlarından biri de plansız yaptığım duruşlarımdır. Keskin bir virajı döndüğümde aniden karşıma belirleşen doğal güzel manzaralar beni hemen durdurur. Aracımı kenara çeker, güzel manzaranın tadını çıkarırım. Eğer kendimi yorgun hissedersem, araçtaki masa ve sandelyemi çıkarıp, uzun uzun manzaraya bakarım. Motorum susmuştur. Doğa bir anda sessizleşir.

One of the best moments of my road trips is when I make impromptu stops. Whenever I round a sharp bend and a stunning natural landscape suddenly comes into view, it immediately makes me pull over. I pull over to the side of the road and take in the beautiful scenery. If I’m feeling tired, I pull out the table and chairs from my car and sit there, gazing at the view for a long time. The engine has fallen silent. Nature suddenly grows quiet.

Bazen yol kenarında hafif tepe noktalarında kendi yeri olan çay ve gözleme servisi yapan küçük işletmelerde durarım. O anda ince belli bardakça içilen çayın lezzeti bambaşkadır. Çünkü o çayda yolculuğun verdiği bir yorgunluğu gideren ve insanı rahatlatan bir tat vardır. Tabi birde yolculuk sırasında durduğumuzda fazla kimseye bahsetmediğimiz benzin istasyonları vardır. Araca benzin doldurulurken, aklına hemen lavabo gelir. İhtiyacın olmasa bile bedenin seni iter, suya dokunmak ve yüzünü yıkamak istersin.

Now that my journey is over, let me share what has stayed with me. The deep-blue sea that came into view beyond a mountain, the taste of the tea I drank in a place I’d never been before, the scenery I saw in the villages I passed through, and most importantly, that strange sense of peace I felt inside for no apparent reason... These are the true memories of my journeys.

Bir yolculuğumu tamamlandıktan sonra, aklımda kalanları söyleyeyim. Bir dağın ardından görünen masmavi deniz, hiç tanımadığım bir yerde içtiğim çayın tadı, geçtiğin köylerde gördüğüm manzaralar ve en önemlisi de hiçbir neden yokken içimde hissettiğim o garip huzur... İşte benim yolculuklarımın asıl anıları bu hatırladıklarım oluyor.